Amerikanja Susan Allen për Expose ka treguar më detajisht për punën vullnetare të saj në Kosovë.
“Unë bëj punën e redaktores. Por kjo është vetëm nga jashtë dhe nuk është shumë e madhe. Në thelb jam këtu, financoj veten, jam në pension dhe ne punojmë me të rinjtë dhe i ndihmojmë ata të shohin komunitetin e tyre dhe të shohin se çfarë mund të bëjnë si shërbim për komunitetin e tyre. Por edhe të mendojnë më thellë. Të mendojnë se çfarë lloj partneri duan dhe çfarë është e rëndësishme në lidhje me të, a është bukuria, a është të qenit i/e mirë, a është të qenit i/e pashëm/e? Cilat janë forcat pozitive në shoqëri? Cilat janë forcat negative në shoqëri? Çfarë paragjykimesh kemi? Si i trajtojmë marrëdhëniet? Pra, ne kemi diskutime, ku studiojmë libra për këtë lloj gjëra. Flasim edhe për spiritualitetin. Shumica e të rinjve janë myslimanë, dhe në fakt disa nga të rinjtë kanë thënë se e kuptojnë më mirë Islamin pasi flasim për një formë më të thellë të spiritualitetit dhe llojin e spiritualitetit që mund të gjejnë brenda fesë së tyre dhe se të gjitha fetë janë në thelb një”, ka thënë ajo.
Por, çfarë i pëlqen më shumë te kosovarët? Ajo rendit disa cilësi.
“Mendoj se është pak më e vështirë të bësh miq sesa në disa vende, njerëzit ngurrojnë të vijnë në shtëpinë tuaj dhe ngurrojnë të të ftojnë në shtëpinë e tyre. Por ata të ftojnë për kafe. Por shumë njerëz më kanë ardhur në shtëpi thjesht sepse u ofroj çaj që ta shijojnë. Pra, duke jetuar në Kinë për kaq shumë kohë, pi këtë çaj tradicional gongfu. Dhe kjo është një mënyrë e shkëlqyer për të njohur njerëzit dhe për t’i kuptuar ata. Pra, sapo të njohësh njerëz, ajo që më pëlqen tek të rinjtë, e di nëse nuk do ta besoni, por ka një lloj pastërtie te ata. Është e vështirë ta shpjegosh, por është një lloj pafajësie që më pëlqen. Përkushtimi i tyre ndaj prindërve të tyre, përkushtimi i tyre ndaj familjes. E admiroj shumë këtë. Mirënjohja e tyre ndaj familjeve të tyre. Nuk e sheh këtë në Amerikë. E sheh në Kinë. Më kujton pak kinezët, të rinjtë kinezë”, thekson Allen.
Por, për të nuk ka gjëra negative në Kosovë. Thotë se i pëlqen t’i shohë vetëm të mirat, pavarësisht se ka sfida kudo.
“Do të të them diçka. Unë kurrë nuk mendoj për atë që nuk më pëlqen. Sepse, duke jetuar në shumë vende dhe në momentin që fillon të mendosh për atë që nuk të pëlqen, bëhesh negativ. E di që kjo tingëllon qesharake, por unë nuk mendoj për këtë. Ka sfida kudo. Dua të them, mund të thuash, oh, nuk më pëlqen trafiku, por unë kam jetuar në vende ku nuk ka fare trafik dhe duhet të ecësh. Pra, thjesht e duron. Kjo është thjesht jeta. Dhe pavarësisht se ku ndodhesh, gjithmonë duhet të pastrosh tualetin, të blesh ushqim për macen, të gatuash, të takohesh me të afërmit apo me njerëzit me të cilët punon. Do të thosha se nuk ka asgjë që më bezdis veçanërisht në lidhje me Kosovën. Përvojat e mia janë kryesisht të mira. E di që njerëzit i trajtojnë të huajt ndryshe. Ka gjëra për të cilat shqetësohem, si me të rinjtë ka një përqendrim të vogël në mënyrën se si duken. Dhe kjo është gjithmonë mirë sepse është pak a shumë një formë arti. Ashtu siç bën art, bën art edhe në trupin tënd. Dhe është pak a shumë një formë arti mënyra se si vishesh, kështu që nuk jam kundër kësaj, por e gjej se ky lloj obsesioni me mënyrën se si dukesh mund të jetë shumë i dëmshëm për psikikën e një individi. E dini, nëse dikush mendon se nuk është aq i bukur sa personi tjetër, ai gjithmonë shqetësohet, a e kam grimin siç duhet? A i kam rrobat siç duhet? Dhe të gjitha këto gjëra nuk janë të mira për shëndetin tonë mendor. Pra njerëzit kanë shumë ankth dhe pak probleme besimi. Siç kam pasur njerëz që më kanë thënë se as nuk u tregojnë miqve të tyre më të mirë për disa nga problemet e tyre sepse ndoshta një ditë nuk do të jenë shoku i tyre më i mirë”, ka rrëfyer ajo.
Por, çka e dallon Kosovën nga Amerika e vendet e tjera ku Susan ka jetuar? Ajo tregon këndvështrimin e saj.
“Epo, ekziston kultura islame. meqenëse jam anëtar i besimit Baha’i dhe në fakt besojmë te Muhamedi dhe kemi një admirim të madh për kulturën islame. Ne gjithashtu kemi namazin tonë dhe gjithashtu kemi kohën tonë të agjërimit. Dhe më pëlqen kjo sepse gjithmonë mund të flasësh me njerëz për Ramazanin sepse ne gjithashtu agjërojmë. Pra, do të kuptoj më thellë pse e bëjmë këtë? A po e bëjmë vetëm për sy e faqe, apo po nxjerrim diçka shpirtërore prej saj? A po e ndryshojmë veten?Gjithashtu i ndryshon të rinjtë, siç thashë, kanë vlera që mendoj se janë të ndryshme nga ato amerikane dhe ndoshta të ndryshme nga ato të krishtera të tjera, nuk dua të them se kjo nuk do të thotë që një fe është më e mirë se tjetra, por u jep atyre vlera të mira që nuk përdoren çdokund”, ka thënë ajo./GazetaBlic/
