Sekretari i Shtetit i SHBA-së, Marco Rubio, do të takohet me zyrtarë danezë javën e ardhshme për të diskutuar fatin e Groenlandës – një territor gjysmë-autonom i Danimarkës që Presidenti Donald Trump thotë se i duhet për sigurinë kombëtare.

Ishulli i madh e gjen veten në qendër të një stuhie gjeopolitike me emrin e Trumpit dhe njerëzit këtu janë qartësisht të shqetësuar.

Megjithatë, kur fluturon, duket kaq i qetë. Malet e mbuluara me akull dhe borë shtrihen deri aty ku mund të shohë syri, të ndërprera këtu e atje nga fjorde vezulluese – të gjitha midis Arktikut dhe Oqeanit Atlantik, shkruan BBC, transmeton Gazeta Express.

Thuhet se ndodhet në majë të botës; pjesa më e madhe e saj mbi Rrethin Arktik.

Groenlanda është nëntë herë më e madhe se Mbretëria e Bashkuar, por ka vetëm 57,000 banorë, shumica e tyre Inuitë indigjenë.

Grupin më të madh të Groenlandezëve e gjen në bregdetin jugperëndimor në kryeqytet, Nuuk.

Prindërit i zvarrisnin fëmijët e tyre nga shkolla me sajë, dhe nxënësit hynin e dilnin me vrap nga qendrat tregtare të ndriçuara me shkëlqim. BBC, që shkoi atje, tha se pak veta donin të flisnin për ankthin që lidhej me Trumpin këtu.

Një pensionist e përplasi bastunin e tij në tokë me theks, ndërsa tha se SHBA-të nuk duhet ta vendosin kurrë flamurin e tyre në kryeqytetin e Groenlandës.

Një zonjë që tha se nuk u besonte të gjithëve këto ditë dhe nuk e dha emrin e saj, pranoi se ishte “e frikësuar për vdekje” nga mundësia që Trump ta merrte ishullin me forcë, pasi pa ndërhyrjen e tij ushtarake në Venezuelë.

Ndërkohë, Pilu Chemnitz, një 20-vjeçar, tha: “Mendoj se të gjithë jemi shumë të lodhur nga presidenti amerikan. Ne gjithmonë kemi jetuar një jetë të qetë dhe paqësore këtu”.

“Sigurisht, kolonizimi nga Danimarka shkaktoi shumë trauma për shumë njerëz, por ne thjesht duam të na lënë rehat”.

Lëreni mënjanë kundërshtimin e një marrjeje të kontrollit nga SHBA-të, gjë që 85% e banorëve të Groenlandës thonë se e bëjnë, shumica gjithashtu thonë se favorizojnë pavarësinë nga Danimarka – megjithëse shumë më thonë se vlerësojnë gjithashtu subvencionet që vijnë prej andej që ndihmojnë në mbështetjen e shtetit të tyre të mirëqenies. Ndërsa janë të pasur me burime natyrore të pashfrytëzuara, varfëria është një problem i vërtetë këtu në komunitetet Inuit.

Në përgjithësi, banorët e Groenlandës duan një zë më të madh dhe më të fuqishëm, jo ​​vetëm në politikat e tyre të brendshme, por edhe në çështjet e jashtme.